Badania szczelności metodą pęcherzykową (LT) należą do grupy nieniszczących technik kontroli szczelności, wykorzystywanych do wykrywania przecieków w elementach konstrukcyjnych, takich jak zbiorniki czy rurociągi. Opiera się na obserwacji powstawania pęcherzyków gazu w miejscu nieszczelności, co umożliwia precyzyjną lokalizację defektów.
Badanie przeprowadza się poprzez nałożenie na badaną powierzchnię roztworu pianotwórczego, a następnie wytworzenie różnicy ciśnień między wnętrzem badanego obiektu a otoczeniem. W przypadku występowania nieszczelności, gaz przenika przez defekt, tworząc pęcherzyki w roztworze, co jest widoczne gołym okiem.
Metoda pęcherzykowa znajduje zastosowanie w kontroli szczelności: zbiorników magazynowych i ciśnieniowych, rurociągów i instalacji przemysłowych, połączeń spawanych w konstrukcjach stalowych czy elementów systemów HVAC i urządzeń energetycznych. Jest szczególnie przydatna w przypadkach, gdy dostęp do badanej powierzchni jest jednostronny, a inne metody kontroli są trudne do zastosowania.
Przed przystąpieniem do badania powierzchnia musi być odpowiednio przygotowana – oczyszczona z zanieczyszczeń, odtłuszczona i sucha. Proces badania obejmuje: aplikację roztworu pianotwórczego, wytworzenie różnicy ciśnień (np. za pomocą pompy próżniowej), a na koniec obserwację powierzchni pod kątem pojawienia się pęcherzyków.
|
Numer normy |
Nazwa |
|
PN-EN 1593:2004 |
Badania nieniszczące -- Badania szczelności -- Próba pęcherzykowa |
|
PN-EN 1779:2002 |
Badania nieniszczące -- Badania szczelności -- Kryteria wyboru metody i techniki |
|
PN-EN 1779:2002/A1:2006 |
Badania nieniszczące -- Badania szczelności -- Kryteria wyboru metody i techniki |
|
PN-EN ISO 20484:2017-06 |
Badania nieniszczące -- Badanie nieszczelności -- Terminologia |