BADANIA PRĄDAMI WIROWYMI (ET)

Badania prądami wirowymi służą ocenie stanu materiałów ze stali ferrytycznych, paramagnetycznych i diamagnetycznych. To metoda nieniszcząca oparta na zjawisku indukcji elektromagnetycznej, stosowana do wykrywania nieciągłości powierzchniowych i podpowierzchniowych w materiałach przewodzących prąd elektryczny. Technika ta umożliwia identyfikację defektów takich jak pęknięcia, przyklejenia, zawalcowania, łuski, wtrącenia czy pęcherze, zarówno na powierzchni, jak i tuż pod nią.

Zasada działania

Badanie polega na wprowadzeniu zmiennego pola magnetycznego do badanego materiału. W wyniku tego w materiale indukują się prądy wirowe, które w obecności nieciągłości ulegają zakłóceniu. Zmiany te wpływają na impedancję sondy, co jest rejestrowane i analizowane przez defektoskop. Głębokość penetracji prądów wirowych zależy od właściwości materiału, takich jak przewodność elektryczna i przenikalność magnetyczna.

Zastosowanie

Technika znalazła zastosowanie w procesie wytwarzania oraz eksploatacji. Metodę ET stosuje się w kontroli: spoin i stref wpływu ciepła w konstrukcjach spawanych, rur, prętów, drutów i innych wyrobów walcowanych, elementów instalacji przemysłowych czy zbiorników ciśnieniowych i kotłów. Badania prądami wirowymi są szczególnie przydatne w przypadkach, gdy konieczne jest szybkie i bezinwazyjne sprawdzenie dużej liczby elementów, np. w produkcji seryjnej. Technikę prądów wirowych można zastosować przy badaniu powierzchni z powłoką oraz bez powłoki.